Μεσσηνία, ένας τόπος ευλογημένος από τους θεούς με ιδανικές συνθήκες. Με κλίμα εύκρατο έως και ημιτροπικό και τις πιο εύφορες εκτάσεις σε όλη την Πελοπόννησο. Ένας τόπος προορισμένος θαρρείς να παράγει μόνο αρίστης ποιότητας αγαθά. Ανάμεσα σε βουνό και θάλασσα και κάτω από το άγγιγμα της πιο εύφορης αύρας η μεσσηνιακή γη προσφέρει με γενναιοδωρία στ’ αμπέλια της το πιο γόνιμο έδαφος.

Η σχέση του κρασιού και Μεσσηνίας χάνεται στα βάθη των αιώνων. «…καλήν τ’ Αίπειαν και Πήδασον αμπελόεσσαν» λέει ο Όμηρος, αναφερόμενος στη γεμάτη αμπελώνες γη της Πυλίας. Ενώ σύμφωνα με τον Παυσανία ήταν εδώ, στη Μεσσηνία, που ο Διόνυσος και οι γυναίκες που τον ακολουθούσαν, αναφώνησαν για πρώτη φορά «ευοί» (εβίβα), αφού δοκίμασαν το κρασί του τόπου και έδωσαν έτσι όνομα στο βουνό Εύα, που βρίσκεται στην καρδιά του νομού.

Στη Μεσσηνία μαζί με τις γηγενείς ευδοκιμούν και οι πιο εκλεκτές ποικιλίες του κόσμου. Οι ποικιλίες αυτές που έχουν εμπλουτίσει τον Μεσσηνιακό αμπελώνα, βρήκαν την πιο φιλόξενη γη, για να δώσουν, ωριμάζοντας, καρπούς που θα ζήλευαν ακόμα και οι θεοί.